Deniz'in annesinin karnı her gün biraz daha büyüyordu. Annesi bir akşam Deniz'i yanına aldı ve “Yakında bir kardeşin olacak,” dedi.
Deniz biraz düşündü. “Peki o gelince beni yine sever misin?” diye sordu. Annesi onu sımsıkı sarıldı. “Sevgi bölünmez Deniz, çoğalır,” dedi.
Ertesi gün Deniz kardeşi için bir resim çizdi. Resimde güneş, ağaç ve el ele tutuşan iki çocuk vardı. Resmi kardeşinin yatağının yanına astılar.
Her akşam Deniz annesinin karnına kulağını dayayıp kardeşine kısa bir masal anlattı. Bazen karnın içinden küçük bir tekme gelirdi. Deniz bunun kardeşinin “teşekkür ederim” demesi olduğuna inanırdı.
Ve o gece Deniz, kocaman bir abla olacağı günün hayaliyle gülümseyerek uyudu.
İyi uykular.